دکتر خدادا نادری منش؛ دکترای سیاستگذاریسلامت، در تشریح مفهوم تابآوری در نظام سلامت، بر اهمیت آمادگیهای ساختاریافته در سه مرحله قبل، حین و بعد از بحران تأکید کرد و آن را «بیمه مدیریتی» برای استمرار خدمات حیاتی نظام سلامت در مواجهه با بحرانهایی چون همهگیری کووید-۱۹، جنگ، سیل، زلزله، بحران سالمندی و تهدیدات سایبری دانست.
وی نظام سلامت را فراتر از مجموعهای از بیمارستانها و کادر درمان، یک سیستم ساختاریافته شامل مدیریت، سیاستگذاری، نیروی انسانی، منابع مالی، تجهیزات و اطلاعات توصیف کرد و گفت: هدف آن حفظ و ارتقای سلامت جامعه است.
به گفته دکتر نادریمنش، نظام سلامت باید قابلیت مقاومت هوشمندانه در برابر بحرانها را داشته باشد تا بتواند استمرار خدمات سلامت را تضمین کند.
وی همچنین تابآوری را قابلیت و توانایی نظام سلامت برای پیشبینی، پیشگیری، جذب فشار، تطبیق و سازگاری با بحران و در نهایت یادگیری و تغییر عنوان کرد و این فرآیند را تکمرحلهای ندانستند، بلکه آن را ظرفیتی مدیریتی برای حفظ خدمات سلامت در مواقع بحرانی برشمرد.
دکتر نادریمنش، عناصر اصلی تابآوری را شامل پیشبینی، پیشگیری، جذب فشار، تطبیق و سازگاری، و یادگیری و تغییر دانستند و بحرانها را در سه مرحله «قبل، حین و بعد» دستهبندی کرد:
قبل از بحران: وی بر پیشبینی (مانند تخمین کمبود احتمالی نیرو و تجهیزات)، آمادگی (برگزاری مانور، تمرین و آموزش) و برنامهریزی (تهیه سناریوهای مختلف بحران) تأکید کردند و افزودند که این آمادگیها نباید صرفاً روی کاغذ باقی بمانند.
حین بحران: دکتر نادریمنش نیازمندیهای این مرحله را شامل پاسخدهی سریع و درست، جذب فشار تا حد تحمل برای ادامه کار، پایداری در ارائه خدمات حیاتی به گروههای پرخطر (مادران باردار، نوزادان، کودکان، سالمندان) و برقراری ارتباطات صحیح بین مدیران، کارکنان و مردم، همراه با جلوگیری از انتشار شایعات دانستند.
بعد از بحران: وی تمرکز بر یادگیری از تجربیات و ایجاد تغییرات لازم برای جلوگیری از تکرار مشکلات را از اهداف اصلی این مرحله برشمردند.
دکتر نادریمنش با مقایسه نظام سلامت تابآور و غیرتابآور، بیان داشت: نظام غیرتابآور در بحران با کمبود شدید نیرو و تجهیزات، فرسودگی شغلی و توقف زنجیره تأمین مواجه میشود، در حالی که نظام تابآور با پیشبینی قبلی، ظرفیتهای جایگزین و آمادگی ساختاری، توانایی مدیریت بحران را دارد.
وی در پایان، تابآوری را بیمه مدیریتی نظام سلامت توصیف کرد که آن را قادر میسازد تا با آمادگی قبلی، به بحرانها پاسخ مؤثر دهد.