به گزارش روابط عمومی دانشگاه، دکتر سیده رقیه پناهی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، در این نشست طی سخنانی جامع با اشاره به لزوم رویکرد مبتنی بر شواهد در نظام سلامت استان، اظهار داشت: بر اساس پروفایلهای رسمی استانی (بار بیماریها و عوامل خطر) و شواهد میدانی، دانشگاه علوم پزشکی تلاش کرده است مهمترین تعیینکنندههای مؤثر بر سلامت را شناسایی و اولویتبندی کند تا به کمک تمامی دستگاهها برای حل آنها چارهاندیشی شود.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج با تأکید بر اینکه سلامت مردم لزوماً در بیمارستان، مطب و مصرف دارو خلاصه نمیشود، گفت: نگاه علمی به سلامت به ما میگوید که بخش مهمی از بیماریها، آسیبها، ناتوانیها و مرگهای زودرس، خارج از بیمارستان و در بستر خانواده، مدرسه، محل کار، جاده و وضعیت اقتصادی شکل میگیرد.
دکتر پناهی با اشاره به اینکه سند تهیه شده مبتنی بر نظرات شخصی نیست، تصریح کرد: مبنای اصلی این سند، پروفایلهای رسمی بار بیماریها و عوامل خطر، در کنار شواهد استانی نظیر اطلاعات پاورت دنا، پزشکی قانونی، مطالعات تصادفات، سلامت روان و سایر دادهها است. هدف اصلی این بوده است که بدانیم برای بیشترین اثرگذاری بر سلامت مردم در سالهای آینده، روی چه مسائلی باید تمرکز کنیم و کدام مسائل را نمیتوانیم به تنهایی در دانشگاه حل کنیم؛ چرا که بسیاری از مسائل سلامت ماهیت بینبخشی دارند.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، اولویتهای اصلی این سند را به شرح زیر تشریح کرد:
1. پیشگیری و کنترل خشونت: (به عنوان رتبه نخست اولویتسنجی) شامل خشونت بینفردی، خشونت خانگی، خشونت میان همسران، خشونت علیه کودکان، خشونت جنسی، قلدری و نزاعهای منجر به آسیب.
2. ایمنی جادهها، امداد و کاهش آسیبهای شغلی: به دلیل شرایط کوهستانی، پراکندگی جمعیت و اهمیت زمان امدادرسانی به سوانح ترافیکی.
3. دسترسی به خدمات سلامت روان و پیگیری افراد اقدامکننده به خودکشی: فراتر از شناسایی صرف و با تأکید بر نظام پیگیری مداوم پس از بحران.
4. فقر و نابرابری اجتماعی-اقتصادی: با توجه به تأثیر مستقیم مشکلات اقتصادی بر تغذیه، تکمیل درمان و استرسهای خانوادگی.
5. کنترل عوامل خطر قلبیعروقی و متابولیک:بیماریهای قلبیعروقی به عنوان بزرگترین بار مطلق سلامت استان، در کنار دیابت (که دانشگاه در زمینه شناسایی آن پیشتاز کشور است).
دکتر پناهی با تمرکز ویژه بر موضوع اصلی نشست (خشونت) گفت: یکی از پیامهای مهم این مطالعه این است که خشونت را نباید صرفاً یک مسئله انتظامی یا قضایی بدانیم؛ خشونت یک مسئله سلامت عمومی است که جسم و روان انسان را آسیب میزند و در شدیدترین حالت به خودآزاری و مرگ منجر میشود.
وی افزود: طرح این هشدارها به معنای برچسبزدن به فرهنگ مردم نیست، بلکه یک هشدار جدی علمی است که وظیفه ما را در پیشگیری و مداخله دوچندان میکند تا از سلامت نسل آینده صیانت کنیم.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج با اشاره به اهمیت حفظ حریم خانواده بیان کرد: هدف ما تخریب خانواده نیست، بلکه حفظ خانواده سالم و جلوگیری از آسیب است و اختلاف نظر در زندگی طبیعی است، اما رفتارهایی که موجب آسیب، ترس، تهدید یا تکرار آزار میشود، نیازمند مداخله جدی است و فرد آسیبدیده نباید برای درخواست کمک دچار شرم شود و جامعه سالم جامعهای است که فرد در آن بداند کجا و چگونه کمک بگیرد.
دکتر پناهی در خصوص نزاعهای فردی و گروهی گفت: معمولاً پلیس، اورژانس و دادگستری پس از حادثه وارد عمل میشوند؛ اما سؤال اساسی این است که چه کنیم تا نزاع شدید رخ ندهد؟ فرهنگ گفتوگو، مهارت کنترل خشم، میانجیگری خانواده، مدرسه، رسانه و به ویژه استفاده از ظرفیت بزرگان محلی، معتمدان اجتماعی و ریشسفیدان از مؤثرترین راهکارهاست که شخصاً به اثربخشی آنها اعتقاد راسخ دارم.
وی در تشریح گامهای اجرایی دانشگاه برای مقابله با خشونت اظهار داشت:
تکمیل نظام ثبت دادههای مرتبط با خشونت با همکاری بهزیستی، اورژانس اجتماعی، نیروی انتظامی، دادگستری، پزشکی قانونی و دانشگاه (به صورت محرمانه و غیرشخصی).
تقویت شناسایی زودهنگام توسط مراقبان سلامت، پزشکان خانواده، روانشناسان، مددکاران و سیستم آموزشی.
روشن و سریعبودن مسیر ارجاع و حمایت از افراد آسیبدیده (به¬ویژه کودکان و نوجوانان در مدارس).
تقویت بخش درمان آسیبهای جسمی، خدمات روانشناختی و پیگیری مستمر توسط دانشگاه.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در خاتمه با تأکید بر اینکه دانشگاه به تنهایی قادر به حل این معضل نیست، خاطرنشان کرد: کاهش خشونت در استان نیازمند همافزایی نهاد های همچون بهزیستی، آموزش و پرورش، نیروی انتظامی، دادگستری، فرمانداریها، شوراها، رسانهها و نهادهای اجتماعی است و دانشگاه علوم پزشکی مسئولیت ارائه شواهد، شناسایی گروههای در معرض خطر و تقویت خدمات سلامت را بر عهده دارد و به عنوان بند تسبیح دستگاهها آماده است این موضوع را از مرحله شناخت به اقدام عملی تبدیل کند تا شاهد خانوادههای امنتر و جامعهای سالمتر در استان کهگیلویه و بویراحمد باشیم.
