دکتر میرزایی: شکاف دانشگاه و جامعه؛ مانع اعتماد و نیازمند رویکردی جدید
به گزارش روابط عمومی دانشگاه، دکتر میرزاییعضو هیئت علمی دانشگاه، معتقد است که شکاف عمیق میان دانشگاه و جامعه، مانع اصلی ایجاد اعتماد است. وی تاکید دارد که به جای تمرکز بر مفهوم انتزاعی اعتماد، باید بر کیفیت، ایمنی، عدالت و دسترسیپذیری خدمات در جامعه تمرکز کرد و جامعه را در فرآیندهای دانشگاهی دخیل نمود.
دکتر میرزایی در خصوص اعتماد عمومی به نظام سلامت، دیدگاهی متفاوت را مطرح میکند: اعتماد، مفهومی انتزاعی است که شاید در محیط دانشگاهی راحتتر قابل دستیابی باشد، اما تحقق آن در جامعه به این سادگی نیست. ما به عنوان ارائهدهندگان خدمات، باید اطمینان حاصل کنیم که خدمات ما با کیفیت، ایمن، عادلانه و در دسترس هستند.
وی با اشاره به پژوهشی در سال ۱۳۹۸، که ارتباط افزایش اعتماد اجتماعی با افزایش شهروندی را بررسی کرده بود، به شکاف میان دانشگاه و جامعه اشاره کرد: حقیقت این است که حل این شکاف بسیار دشوار است. در کشورهای غربی نیز پژوهشها بیشتر به سمت دخیل کردن جامعه در برنامهریزی، اجرا و ارزشیابی خدمات سوق داده شدهاند.
دکتر میرزایی با بیان مثالی از تجربه شخصی مبنی بر مراجعه به پزشکی از راه دور برای جراحی دخترش، این تفاوت فرهنگی و مهندسی را در مقایسه با شرایط ایران برجسته کرد. وی معتقد است که دانشگاهها باید جامعه را بیشتر در فرآیندهای خود درگیر کنند: ما در جایگاه مدافع حقوق جامعه، رسالت داریم که جامعه را درگیر کنیم. حل مشکلات جامعه، به جای جستجو برای اعتماد، راهگشا خواهد بود.
وی با استناد به پژوهشی در رشت، به این نکته اشاره کرد که رضایت از نظام سلامت، لزوماً با وضعیت مالی یا بیمه افراد ارتباط مستقیمی ندارد و افراد ثروتمند، ورزشکار یا افراد تحت پوشش بیمه، لزوماً سالمتر یا راضیتر نیستند. دکتر میرزایی در پایان نتیجه گرفت که رویکرد فعلی به مسائل، احتمالاً به حل ریشهای مشکلات و ایجاد اعتماد منجر نخواهد شد.
دکتر حسن پور : نظام سلامت باید از درمانمحوری به سمت پیشگیری حرکت کند
در ادامه دکتر حسن پور جامعه شناس ، تأکید کرد که تمرکز بیش از حد بر درمان و نادیده گرفتن رویکردهای پیشگیرانه، منجر به تضعیف سرمایه اجتماعی و کاهش اعتماد عمومی به نظام سلامت شده است. وی با اشاره به چالشهای موجود در سیاستگذاریهای سلامت، خواستار توجه جدی به عوامل اجتماعی و محیطی مؤثر بر سلامت شد.
دکتر حسنپور با اشاره به وضعیت فعلی نظام سلامت، اظهار داشت: «تمرکز اصلی نظام سلامت بر پارادایم درمان، در حالی که پیشگیری از بیماریها مغفول مانده است، عاملی اساسی در کاهش سرمایه اجتماعی و ایجاد نارضایتی در میان مردم است.
وی با انتقاد از تناقضات موجود در سیاستگذاریها، به عنوان مثال به تلاش برای افزایش جمعیت در کنار مشکلات بیمههای سلامت و عدم توجه کافی به عوامل تعیینکننده اجتماعی و محیطی سلامت اشاره کرد. به گفته دکتر حسنافشار، این رویکردها نه تنها به تقویت سرمایه اجتماعی کمکی نمیکند، بلکه میتواند آن را از بین ببرد.
این پژوهشگر حوزه سلامت، دو راهکار کلیدی را برای بهبود وضعیت پیشنهاد کرد:
توسعه گردشگری سلامت:با بهرهگیری از پتانسیل متخصصان برجسته در استانها، میتوان با معرفی و تقویت زیرساختهای گردشگری سلامت، مردم را برای دریافت خدمات درمانی (حتی برای بیماریهای رایج) جذب کرد.
تقویت آگاهیبخشی و حضور متخصصان: افزایش سطح آگاهی عمومی در خصوص اهمیت پیشگیری و همچنین استقرار متخصصان بیشتر در مناطق مختلف، میتواند به ارتقاء نظام سلامت و بازیابی اعتماد عمومی کمک شایانی نماید.
_2.JPG)
