حافظا دیدی که کنعان دلم بی ماه شد
عاقبت با اشک غم کوه امیدم کاه شد
گفته بودی یوسف گمگشته بازآید ولی
یوسف من تا قیامت همنشین چاه شد
و بشر الصابرین الذین اذا اصابتهم مصیبه قالو انا لله و انا الیه راجعون
خانواده محترم مرحوم دانانژاد وفروزانفر
سوگ فرزند مصیبت بسیار بزرگی است و زبان از بیان هر حرفی در این باره ناتوان است بدون تردید شجاعت وایثار خانواده محترم مرحوم نویان دانانژاد در رضایت به انجام عمل اهدای عضو آن فرزند معصوم و دلبندشان نشانه ی روح انسان های با سخاوت خردمندی است که در اوج حزن و اندوه ،ودر غم از دست دادن عزیزانشان ، با فرهنگ ازخود گذشتگی فرصت زندگی دوباره رابه دیگران با انجام این عمل نیکو و انسانی به ارمغان می آورند.
بر خود لازم می دانم ضمن تالم وتسلیت فراوان به آن خانواده محترم، صمیمانه از این اقدام خداپسندانه تقدیر و تشکر نمایم و از خداوند منان برای آن مرحوم غفران الهی و برای بازماندگان صبری عظیم خواستارم.
دکتر محمود شهامت
سرپرست معاونت درمان دانشگاه